MY RAZEM ZE ŚWIECKIMI

Dzieło założone przez św. Wincentego Pallottiego miało burzliwą historię. W 1835 r. św. Wincenty Pallotti powołuje do życia i otrzymuje uznanie odpowiednich władz kościelnych dla nowej „instytucji” w Kościele. Była to wspólnota złożona z kilku księży, zakonników i osób świeckich, której nadano nazwę „Apostolstwo katolickie”. Idea była nowatorska na ówczesne czasy. Przez trzy lata „Apostolstwo katolickie” rozwijał się dynamicznie. Powstawały nowe dzieła i były realizowane nowe projekty. Rozwój został jednak w 1838 r. powstrzymany przez szereg niekorzystnych zbiegów okoliczności i nieporozumień tak, iż nowej instytucji groziło rozwiązanie. W kolejnych miesiącach członkowie „Apostolstwa katolickiego” prowadzili ożywioną korespondencję, by ochronić swoje dzieło.

Z biegiem lat założone przez Wincentego Pallottiego wspólnoty rozwijały się w pewnej niezależności od siebie. Największy rozwój przeżyły trzy oparte na modelu życia konsekrowanego wspólnoty: Stowarzyszenie Apostolstwa Katolickiego, Zgromadzenie Sióstr Apostolstwa Katolickiego oraz Zgromadzenie Sióstr Misjonarek Apostolstwa Katolickiego. Obok nich rozwijało się szereg innych wspólnot o różnym charakterze (wspólnot zakonnych, wspólnot osób świeckich itp.), które były zafascynowane pallotyńską duchowością. Naturalną rzeczą jest, że tworzyły one swego rodzaju duchową pallotyńską rodzinę.

Od czasów po Soborze Watykańskim II, czyli od końca lat 60tych, toczy się proces nadawania tej „Pallotyńskiej Rodzinie” pewnej formy organizacyjnej i kościelnych struktur prawnych. W 2003 r. powołane zostało do życia międzynarodowe publiczne stowarzyszenie wiernych na prawie papieskim o nazwie „Zjednoczenie Apostolstwa Katolickiego”, w którym mogą się zjednoczyć wszyscy wierni kierujący się charyzmatem św. Wincentego Pallottiego.