CEL STOWARZYSZENIA

Jak każda instytucja w Kościele katolickim Stowarzyszenie Apostolstwa Katolickiego posiada specyficzny cel, dla którego zostało powołane do życia. Na przestrzeni 170 lat oryginalne cele św. Wincentego Pallottiego były dostosowywane do wymogów sytuacji Kościoła i świata. Po Soborze Watykańskim II (1963-1965) Stowarzyszenie w czasie Zebrań Generalnych podjęło zadanie ponownego definiowania celów, zgodnie z pierwotnym zamysłem Założyciela, z uwzględnieniem historycznego rozwoju i aktualnych potrzeb Kościoła. Proste i zwięzłe zaprezentowanie tych celów, w sposób zrozumiały zwłaszcza dla osób nie używających na co dzień terminologii teologicznej i kościelno-prawnej, jest niełatwym wyzwaniem.

Dla jaśniejszej prezentacji można się wyodrębnić pewną hierarchię celów, jakie Stowarzyszenie pragnie zrealizować. Najwyższą racją bytu dla Stowarzyszenia, zgodną z całym posłannictwem Jezusa Chrystusa i Kościoła, jest „ożywianie wiary i rozpalanie miłości u wszystkich członków Ludu Bożego oraz szerzenie wiary i miłości na całym świecie, aby jak najszybciej nastała jedna owczarnia i jeden pasterz”. Ten ogólny i realizowany cały Kościół cel w przypadku Stowarzyszenia konkretyzuje się wokół pojęcia „apostolstwa katolickiego, czyli powszechnego”, które dla św. Wincentego Pallottiego stało się ideą przewodnią podejmowanej działalności i teologicznej pisarskiej twórczości. Pojęcie to zakłada, że do pełnienia apostolskiego posłannictwa są upoważnieni i zobowiązani wszyscy ochrzczeni, każdy według swoich jedynych i niepowtarzalnych możliwości.

Najogólniej można powiedzieć, że celem Stowarzyszenia jest umacnianie współpracy wszystkich członków Kościoła, czyli duchownych, zakonnych i świeckich, dla pełniejszego i skuteczniejszego wykonania apostolskich zadań. Tak sformułowany cel jest wspólny dla Stowarzyszenia i całego Dzieła św. Wincentego Pallottiego. Powyższy cel realizowany jest – w wielu przypadkach – w konkretnej formie instytucjonalnej Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego. Zjednoczenie jest komunią wiernych, którzy żyją według charyzmatu św. Wincentego Pallottiego i troszczą się o współpracę między wiernymi świeckimi, duchownymi i osobami konsekrowanymi.